Trabzonspor’umu havalimanında karşılamaya karar verince bir
şeyler yapmam gerektiğini düşündüm. 2010-2011 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR için bir
döviz hazırlarsam iyi bir mesaj olur dedim. Yapışkan harfler alacaktım
vazgeçtim, biz şampiyonluğu para ile değil emek ile kazandık, bunu yazacaksam
emekle yazmak istedim.
Gece
hazırlamaya başladığım döviz 6 saatten uzun sürdü. Santim santim değil milim
milim hesapladım, ölçtüm, çizdim, kestim, yapıştırdım. Sabah namazına kalkan
anam deli olduğumu kimsenin görmeyeceğini, bu kadar uğraşmamam gerektiğini
söyledi. Pes etmedim, Trabzonsporluyum ben bir eleştiri ile vazgeçecek
değildim. Namazımı kıldım elimi açtım: “Allah’ım sen bizim hakkımız olan
şampiyonluk kupamızı almamızı ve hazırladığım, emek verdiğim şu dövizin
karşılığını almamı nasip et” dedim, işime devam ettim, bittiğinde saat 07.30
du.
Abdestimi alıp namazımı kılıp düştüm yollara daha
yoldayken Trabzon sempatisi taşıyanların tebessümüne, şike taraftarlarının
kıskanç ve nefret dolu bakışlarına maruz kaldım. Holiganların taşkınlık
yapacağının bilincinde ama haklı olmanın korkusuzluğuyla gere gere taşıdım
dövizi. Metrobüste cama yasladım, binlerce kişinin görmesini istedim. Laf diyen
olursa bana değil 16. Ağır Ceza Mahkemesine konuşmalarını söyleyecektim. Ama
bakışların dışında yaklaşan olmadı, o delikanlı(!) kardeşler denk gelmedi.
Havalimanına varır varmaz o ambiyans beni çok
etkiledi, taraftarımla gurur duydum. Takımımızın her zaman böyle yanında olsak
daha çok şampiyonluklar görürüz. Hazırladığım pankarta ilgi çok oldu, onlarca
kişi resim çektirdi, dövizin resmini çekti, ben hazırladığım pankartın emeğinin
karşılığını aldım diyordum ki meğer bitmemiş.
(Soldaki Abdullah Sağlam)
(Sağda Dövizi Futbolculara Gösterme Çabası)
Otobüste Şenol hocama gösterdim başparmağı ile onay
işareti yapıp alkışlaması nasıl bir gururdur anlatamam. Otobüsü turlayıp her
futbolcuya tek tek gösterdim. En son yolda tanıdığım genç Trabzonsporlu
kardeşim Abdullah’ın yardımıyla otobüsün öncamına koyduk dövizi. Mevlam duamı kabul edip, vermiş
olduğum emeğin karşılığını fazlasıyla verdi. Birçok gazete ve haber sitesinde
çıkan bu karenin gizli kahramanı olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Mevlam duamın ilk
kısmını kabul etti diğer kısmı ise gelecek olan kupa ve inanıyorum ki o da
gelecek. Yeter ki biz inanalım, susmayalım ve hep bir ağızdan bağıralım
“2010-2011 Şampiyonu Trabzonspor”.




