24 Eylül 2012 Pazartesi

2010-2011 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR



   Trabzonspor’umu havalimanında karşılamaya karar verince bir şeyler yapmam gerektiğini düşündüm. 2010-2011 ŞAMPİYONU TRABZONSPOR için bir döviz hazırlarsam iyi bir mesaj olur dedim. Yapışkan harfler alacaktım vazgeçtim, biz şampiyonluğu para ile değil emek ile kazandık, bunu yazacaksam emekle yazmak istedim.

  Gece hazırlamaya başladığım döviz 6 saatten uzun sürdü. Santim santim değil milim milim hesapladım, ölçtüm, çizdim, kestim, yapıştırdım. Sabah namazına kalkan anam deli olduğumu kimsenin görmeyeceğini, bu kadar uğraşmamam gerektiğini söyledi. Pes etmedim, Trabzonsporluyum ben bir eleştiri ile vazgeçecek değildim. Namazımı kıldım elimi açtım: “Allah’ım sen bizim hakkımız olan şampiyonluk kupamızı almamızı ve hazırladığım, emek verdiğim şu dövizin karşılığını almamı nasip et” dedim, işime devam ettim, bittiğinde saat 07.30 du.


   Abdestimi alıp namazımı kılıp düştüm yollara daha yoldayken Trabzon sempatisi taşıyanların tebessümüne, şike taraftarlarının kıskanç ve nefret dolu bakışlarına maruz kaldım. Holiganların taşkınlık yapacağının bilincinde ama haklı olmanın korkusuzluğuyla gere gere taşıdım dövizi. Metrobüste cama yasladım, binlerce kişinin görmesini istedim. Laf diyen olursa bana değil 16. Ağır Ceza Mahkemesine konuşmalarını söyleyecektim. Ama bakışların dışında yaklaşan olmadı, o delikanlı(!) kardeşler denk gelmedi. 



  
  Havalimanına varır varmaz o ambiyans beni çok etkiledi, taraftarımla gurur duydum. Takımımızın her zaman böyle yanında olsak daha çok şampiyonluklar görürüz. Hazırladığım pankarta ilgi çok oldu, onlarca kişi resim çektirdi, dövizin resmini çekti, ben hazırladığım pankartın emeğinin karşılığını aldım diyordum ki meğer bitmemiş.





  (Soldaki Abdullah Sağlam)

(Sağda Dövizi Futbolculara Gösterme Çabası)
Otobüste Şenol hocama gösterdim başparmağı ile onay işareti yapıp alkışlaması nasıl bir gururdur anlatamam. Otobüsü turlayıp her futbolcuya tek tek gösterdim. En son yolda tanıdığım genç Trabzonsporlu kardeşim Abdullah’ın yardımıyla otobüsün öncamına koyduk dövizi. Mevlam duamı kabul edip, vermiş olduğum emeğin karşılığını fazlasıyla verdi. Birçok gazete ve haber sitesinde çıkan bu karenin gizli kahramanı olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Mevlam duamın ilk kısmını kabul etti diğer kısmı ise gelecek olan kupa ve inanıyorum ki o da gelecek. Yeter ki biz inanalım, susmayalım ve hep bir ağızdan bağıralım “2010-2011 Şampiyonu Trabzonspor”.








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder